In haar Anniversary Tour Given geeft ze nog eens een staaltje van haar vele kunnen. Een hausse van hoogtepunten. Pop naast soul, r&b naast jazz. Van Motown tot Sinatra. Van Presley tot Springfield en van Melanie tot Costello. Maar ook van Randy Newman tot Cy Coleman en van Martine Bijl tot Toon Hermans. 'Appels op de Tafelsprei' meets 'Wonderful Life'. Verwacht op deze avond een bevlogen zangeres. In het Engels. In het Nederlands. In de vorm van haar leven. In de gloria.

Hij wil begrijpen wat er aan de hand is. En waarom dat aan de hand is. En hoe het zo uit die hand heeft kunnen lopen. Ooit koos het Leids Cabaret Festivalpubliek hem tot winnaar van één van de sterkste finales ooit. Nu kiest hij de kant van zijn publiek. Niet om te zeggen wat zij willen horen. Maar omdat hij verstaan wil worden. En dat niet kan laten. Laten? Wij zeggen: doen!

Taalmeesters Jan J. Pieterse en Frank van Pamelen nemen de handschoen op en komen scherper dan ooit uit the corner. Met een puntige directe links en een spitse hoek rechts. Maar zelden of nooit onder de gordel. Zo sportief zijn ze dan ook wel weer. Mannen van Taal is de apotheose van een landelijke woordenstrijd vol zinderende zinnen, gespierde taal en het betere versvoetenwerk. Tot de definitieve knock-out.

Volg Jan J. Pieterse op twitter @puntdichter en Frank van Pamelen @FrankvanPamelen

Heeft u kaarten?
U kunt uw kaarten voor Landgenoten terugsturen naar De Kleine Komedie. Zodra wij de kaarten hebben ontvangen, storten we het bedrag dat op de kaarten staat zo spoedig mogelijk retour. Vermeld bij het terugsturen uw naw-gegevens en uw bankrekeningnummer. Een postzegel plakken is niet nodig. De kaarten kunt u sturen naar:

De Kleine Komedie
Antwoordnummer 9481
1000 WP Amsterdam

Er wordt gezocht naar een geschikte vervangende voorstelling. Zodra hier meer duidelijkheid over is leest u dat op onze website. Zowel het impresariaat van Claudia, WallisFinkers, als wijzelf betreuren de situatie en vinden het vervelend om u te moeten teleurstellen. Maar Claudia komt terug in het theater, uitgerust en met mooie verhalen. Alleen iets later dan gepland.
 

Volg @claudiadebreij op twitter


Was het een verrassing? Nee, natuurlijk was het geen verrassing. Zelden werd een Poelifinario zo unaniem bejubeld als voor Hete Vrede van Claudia de Breij. Vijf sterren in de Volkskrant. Vijf sterren in het NRC. En De Telegraaf noemt haar 'de beste cabaretière van Nederland'. Iedereen wil haar zien. En hoe meer mensen het willen zien, hoe beter het is. Weet Claudia. Dat heeft ze van Halbe Zijlstra geleerd. Onze staatssecretaris van Cultuur. Dus haakt ze nu nóg meer aan bij het massale gestaar naar de vaderlandse navel.

In navolging van The Voice of Holland, Wat vindt Nederland? en Ik hou van Holland gaat ook Claudia voor het Grote Patriottische Publiek. Maar dan wel op z'n Claudia's. Goddank. Actueel, scherp en met mooi veel mooie liedjes. Dus groot en kritisch publiek, wees gerust: ook van Landgenoten zal het land genieten.


 

In Laat ze maar komen daagt hij alles en iedereen uit. En vooral zichzelf. De persoonlijkheidsprijs op Cameretten was maar een begin. Zijn Antilliaanse Pot zorgde voor een stroomversnelling. Zijn columns voor de Volkskrant, teksten voor Raymann is Laat en leerschool bij de Comedytrain deden de rest. Zijn passie is vol, zijn charme is groot, zijn zelfvertrouwen kent geen grenzen.

Zonder twijfel is hij de grappigste Antilliaan van Willemstad tot Rotterdam en weer terug. Hij pakt zichzelf bij de kraag, zijn werk met enthousiasme op en mensen massaal in. Mensen? Massaal? Ha! Laat ze maar komen!

Volg @JandinoAsporaat op twitter.

Wat moet je dan nog, als Guzman? Als veelvuldig gelauwerd comedian? Ga je dan nog harder schreeuwen? Ga je juist zachter praten? Ga je je weer van alles lopen afvragen? Of kom je nu eindelijk eens met oplossingen? In Oorverdovend geeft hij uitsluitsel. 'Geëngageerder dan ooit. En tegelijk ook beter.' (NRC) 'Een cabaretier op hoog niveau.'

Met opnieuw 'komische wendingen en een verrassende woordkeus' (NRC). En 'scherp, gevoelig en virtuoos op de gitaar' (Telegraaf). Dorine is een woordkunstenares die verdomd goed gitaar kan spelen. Of een topgitariste met een fantastische pen. Net wat u wilt. In beide gevallen zult u de zaal verlaten met een grote grijns om uw mond, terwijl u tevreden fluistert: Goed zo, Dorine!

Volg @DorineWiersma op twitter.

Volg @lenettevdongen op twitter.

Een avond van Bach tot The Beatles. En met veel van daartussen, daarvoor en daarna. Een avond met een duidelijk begin, maar waarbij het iedere keer maar weer de vraag is waar het eindigt. En of het wel eindigt. Want de mannen doen het maar drie avonden. Alleen in De Kleine Komedie. En dan maakt het niet uit. Sue them if they play too long.

Diederik van Vleuten: een oude wens in vervulling
'Jaren geleden, om niet te zeggen heel veel jaren geleden, zag ik op het Leids Cabaret Festival in de Leidse Schouwburg een magere jongeman achter een vleugel kruipen. Vanaf de allereerste noten was ik gevloerd. Wat een muzikaliteit, wat een touché, wat een smaak. Na afloop schoot ik hem aan. Vijf minuten later zaten we achter de vleugel ouderwets te 'pielen'. Rachmaninof, Ravel, Steely Dan, Simon and Garfunkel, Bach. Na afloop schudden we elkaar de hand. 'Tot ziens'. 'Vast wel'.

Niet lang daarna zag ik hem terug, als duo met Thomas van Luyn. Ajuinen en Look. Een legendarisch duo nog voor ze hun eerste toernee achter de rug hadden. Een liedje bleef voor altijd rondspoken in mijn hoofd. Iets met een Marleen en een fiets. Sinds de dagen van Rob van Kreeveld bij Paul van Vliet had ik zoiets muzikaals niet meer gehoord. Bleek te kloppen. Hij had bij Rob van Kreeveld gestudeerd. Logisch. Smaak zoekt smaak en herkent elkaar.

In juni 2012 is het zover en komt een geheime droom zomaar uit. Ik ga met hem spelen. Twee vleugels tegenover elkaar. Hoe dat kan? De Kleine Komedie had nog een gaatje over en vroeg of ik dat wilde vullen. En toen zei mijn impresario dat dit het moment was. Nu of misschien wel nooit. Voor we een volgend seizoen weer allemaal bezet zijn. En dus gaat het nu gebeuren.

Ik tel de dagen af voor ik tegenover hem mag zitten. 'Tot ziens' en 'vast wel' wordt eindelijk 'tot straks'. Ik ga vast oefenen Mike! Ik kan niet wachten. Sue me if I play too long."

Mike Boddé: beddeliodado pipeliosplaat
'Ooit zag ik een vrouw optreden, we noemen geen namen, ze had de zaal nou niet bepaald aan een touwtje. Wat ze wel had was een opvallend goeie pianist, met een duidelijke zweem van Americana in zijn spel. Hij heette Diederik van Vleuten. Ik raakte met hem aan de praat en we voerden vanaf dat moment nogal raadselachtige gesprekken. Deze conversaties gingen ongeveer als volgt:

Diederik:''Doenke paf doenke doeng, fradap, doenke paf doenke doeng, frap!''

Mike:''Spladap, fra koengkoeng, spladap, fra koengkoeng splaat!''

Diederik:''Ha ha, 50 ways to leave your lover, poem be kaap poem pedoem, sprrrrrrrr, poem be kaap boem pedoem, sprrrrrrr.''

Mike:''Ha ha, Ruby baby, fode fodeliobap, pa zbado beddeliodado pipeliosplaat.''

En dat dan bij voorkeur drie uur lang, in stijgende mate van beschonkenheid, en tot almaar groeiende irritatie van de verbijsterde omstanders. En als ik nou iets leuk vind dan is het om wazig te lullen, en dan bij voorkeur: drie uur lang, in stijgende mate van beschonkenheid, en tot almaar groeiende irritatie van de verbijsterde omstanders.

Ik verheug me dan ook met grote heugenis op een weerzien met Diederik op de planken van de Komedie, waar we zullen proberen onze conversaties voort te zetten. Waarschijnlijk 3 uur lang, in De Kleine Komedie.'

Afstudeervoorstelling van studenten aan de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie.
Regie: André Veltkamp
Spel: Soumaya Ahouaoui, Karlijn Hamer, Max Himmelreich, Tim van der Linde, Mirtele Snabilie, George Tobal

Marc-Marie Huijbregts en Marcel Musters maakten een programma dat insloeg als een tilbobom. 'De mannen die de Tilburgse dames Riet en Sjan spelen, zijn een plezier om naar te kijken,' grijnsde de Volkskrant. 'Iedere keer neemt het verhaal net even een andere wending dan misschien voorzien.' En NRC: 'De acteurs laten zo veel tederheid zien dat de vrouwen niet alleen maar typetjes zijn.' Geen wonder. De heren kennen die vrouwen. Ze zijn met hen opgegroeid. Ze waren bij die kaartmiddagen. Ze zijn die twee zussen, vriendinnen, vrouwen uit Tilburg.

Meepesaant is groots in al zijn kleinheid. Glorieus gekneuter. Professioneel provinciaal. 'Huijbregts stijgt als Jeanne boven zichzelf uit,' vond Het Parool. Hemelser én aardser zal het niet vaak worden. En meesepaant is het geniete geblaoze.

Volg @MarcMarieH op twitter en kijk op www.mugmetdegoudentand.nl voor meer informatie.

woensdag

Pepijn Schoneveld 
‘Een originele theatermaker, door zijn dynamiek en uitgekiende absurdisme.’ - Jury Leids Cabaret Festival
Sander van Opzeeland
‘Van Opzeeland is de grappigste man van Nederland. Ga hem zien.’ - Ronald Goedemondt
Wooden Saints @WoodenSaints
‘Folky en Beatlesque rootspop. Werkelijk bewonderenswaardig.’ - 3VOOR12

donderdag

Dara Faïzi @DaraFaizi
‘Faïzi heeft een prachtig verhaal in handen dat hij vertelt met charme en vrolijk cynisme.’ - de Volkskrant
Martijn Hillenius
In zijn vorige programma gaf hij antwoord op alle belangrijke levensvragen. Nu is er zijn tweede.
The Kik
The Madd is dood, leve The Kik. Nederlandstalige beatband met reteaanstekelijke liedjes.
 

vrijdag

Poolvogel @Poolvogel
‘De mannen zongen doordachte liedjes en speelden snelle scènetjes die aan de Python-logica deden denken.’ - NRC
Martijn Koning @MartijnKoning
Na een jaar vol Comedytrain, in De Wereld Draait Door en bij Dit Was Het Nieuws nu op het toneel van De Kleine Komedie.
Lefties Soul Connection
‘De Lefties zijn terug en als vanouds in blakende vorm. Het beste funk-, soul- en hiphoporkest van Nederland.’ - 3VOOR12

zaterdag

Gebroeders Fretz @GebroedersFretz
Deze mannen maken in hun programma’s net zo makkelijk een snoeiharde conference als een gevoelig luisternummer.
Omar Ahadaff
‘Een cabaretier die de kunst verstaat zijn ideeën allerminst vrijblijvend over te brengen.’ – Jury Leids Cabaret Festival
Mister & Mississippi @MrandMississippi
Winnaar Amsterdamse Popprijs 2011. Breekbare folk geïnspireerd op o.a. Fleet Foxes en Bon Iver.

Ook in een nieuwe editie Muzikale Helden wordt er weer heel wat ontmoet. Vinden popmuzikanten en cabaretiers elkaar in hun liefde voor muziek en de grootheden die hen inspireerden. Brengen ze hun favorieten in een geheel eigen uitvoering en vertellen ze over hun hoogstpersoonlijke herinneringen bij die liedjes.

Met dit seizoen een Vlaamse Grootheid (Raf Walschaerts van Kommil Foo), een Brabantse Bard (Gerard van Maasakkers), een Limburgse Hartberoerder (Gé Reinders) en Utrechtse Rockster (Maurits Westerik van GEM). En met een even indrukwekkend aantal vrouwen. Zoals het voor een Edison genomineerde jazzfenomeen Ntjam Rosie, cabaretkroonprinses en één van de Dames voor na Vieren Hanneke Drenth en ex-The Gathering frontvrouw en dijk van een stembezitster Anneke van Giersbergen. Tel daarbij de achtergronden en anekdotes van presentator Leo Blokhuis en we zijn compleet. Onze en uw Muzikale Helden van dit seizoen. Een feest om naar uit te kijken.

Terwijl de peilingen, tellingen en exitpolls en nog over elkaar heen buitelen….
Terwijl de lijsttrekkers elkaar nog een keer treffen voor een emotioneel slotdebat
Terwijl de Majesteit zich afvraagt of ze nog een rol mag spelen in de formatie
Terwijl de Kunduz-coalitie zich in de wandelgangen ombouwt tot Blinde Paniek-coalitie
Terwijl wederom echt elke partij eigenlijk gewonnen blijkt te hebben…
Terwijl Rutte mompelt ‘dit keer graag een echt kabinet’
Terwijl Wilders zich afvraagt of er ergens een groep is die hij nog niet beledigd heeft
Terwijl alles nog in volle gang is, niks zeker is (en zelfs dat niet)...
...speelt Dolf Jansen UITSLAG.
 

De mannen van De Ploeg geven zich niet gewonnen. Alles halen zij uit de kast om de apocalyps af te wenden. Komedie, drama, politieke satire, musical, geen middel wordt geschuwd. Slapsticken gaan ze. Stand-uppen moeten ze. Dánsen zullen ze. Op de vulkaan. Uiteindelijk zal alleen De Ploeg overleven. Plus hun publiek! Want iedereen kan lid worden van De Ploeg. Hoe? Door naar de voorstelling 2012 te komen. Dus red het vege lijf en help mee het tij te keren. En of we uiteindelijk het eind van het jaar halen met z'n allen? Geen idee. Goddank komt De Ploeg al in september. Hoeft u dat in elk geval niet te missen.

Met Peter Heerschop, Viggo Waas, Han Römer, Genio de Groot en Titus Tiel Groenestege.

Volg @Viggowaas en @peterheerschop op twitter.

'Van Opzeeland is de grappigste man van Nederland,' zegt Ronald Goedemondt. U zult hem dus ook zeker willen kennen van vóór de schermen. Want he's back. Een van de locomotieven van de Comedytrain. Bewierookt door Jan Jaap van der Wal. Bewimpeld door Eric van Sauers. 'Sander is nooit saai, omdat je nooit weet wat-ie gaat doen,' zegt Hans Teeuwen.

Wát hij gaat doen weten we dus niet. Wel wannéér hij dat gaat doen. Op 20 en 21 september. In onze eigen Kleine Komedie. We're happy. He's back.

Het illustere kwaliteitskwartet brengt nog één ultieme keer droogkomisch muziekvariété vol absurde en visuele grappen, en dan krijgt De Nieuwe Snaar een welverdiende plaats in de annalen van Vlaanderen en Nederland. 'Een mooier afscheid had De Nieuwe Snaar zich niet kunnen wensen,' vond De Standaard. Vier sterren van formaat. Vijf sterren in De Standaard.

Met Jan de Smet, Kris de Smet, Walter Poppeliers en Geert Vermeulen.

Nu.nl onderstreepte nog maar eens dat 'het album is gevuld met fantastische songs. Het beste Nederlandse album van 2011'. Dit najaar spelen ze een keer in Nederland. Want Europa lonkt. Het beste van 2011 in 2012 in ons theater. We kunnen niet wachten. Of, zoals Het Parool schreef: 'Het lange wachten meer dan waard.'

Volg @alamoracetrack op twitter.

Een bonte stoet muzikanten, schrijvers en journalisten werkte mee. Gerard van Maasakkers, Alex Roeka, Frank Lammers, Joost Prinsen, Sam Valkenborgh, Guido Belcanto, Ivo Victoria, Ferry Heijne, Freek de Jonge, Guus Meeuwis, Rick de Leeuw en JW Roy bezingen hun passie voor het wielrennen. Peter Winnen en Tim Krabbé dragen voor.

Veel van hen zijn erbij, in De Kleine Komedie. Voor een unieke voorstelling. Een eenmalig programma met de liedjes en teksten. Van Sporthuis Hubert naar De Kleine Komedie. Met de tong op het stuur.

In een partij prachtige nummers geeft Birgit zich bloot. De pers noemde het 'loepzuiver, beheerst en soms tekeer gaand als een krolse kat'. Wat ons slechts kan doen verlangen naar nog en keer Het Grote Verlangen.

Met Matthias Biermann, Emile Boellaard, Lex Geerlings en Huub van Loon.

Volg @SchuurmanBirgit op twitter.

Gelukkig zien we hem vaak genoeg om te weten dat zijn oeuvre imposant is. Zijn lp's collectors items. Zijn liedjes tijdloos. Met zijn curieuze mix van drama, erotiek en zelfspot is en blijft Guido Belcanto de meest markante telg van België. Die zeker en vast nieuwe songs ten gehore zal brengen. En die ons zal verblijden met zijn onsterfelijke hits. Begeleid door vijf fabuleuze muzikanten. Een man als ik ontmoet je niet elke dag. Grijp uw kans vanavond.

Rob is al die jaren de meest onwaarschijnlijke verhalen blijven verzamelen. Uit zijn boek Inhaalrace. Uit zijn eigen leven. Uit het leven van anderen over de hele wereld. En uit zijn meer dan levendige fantasie. Zo probeerde hij ooit een wilde haai door een hoepel te jagen. Besloot hij in een caravan te gaan wonen om Formule-1-coureur te worden. Was hij de eerste Nederlander op de maan. Al was dat niets vergeleken bij die Hongaarse boer die zijn vrouw ruilde voor een geit omdat hij daar meer aan had. Kamphues schiet zichzelf op een verhalende kogel De Kleine Komedie door. En wij hangen aan zijn lippen.

Volg @robkamphues op twitter.

Volg @michielborstlap op twitter.

De Volkskrant noemde het programma een 'hartverwarmende muzikale voorstelling' en gaf het en passant vier sterren. NRC gaf er ook vier en omschreef Het wonderlijke leven van Jackie Fontanel als 'een ode aan de fantasie, vormgegeven in een levensechte documentaire'. Kasper van Kooten in topvorm.

Volg @KaspervanKooten op twitter.

Howard houwt om zich heen als een bezetene. Danst als Mohammed Ali. Bijt zich vast als Mike Tyson. Hoekt als Sugar Ray Robinson. Alleen zo kan hij demonen uit het verleden verslaan. En vechten voor de liefde. Niets kan hem nog stoppen. Zegt hij zelf. Wat zegt u? Houdt hij het alle ronden vol? Howard Komproe geeft niet op. Zolang er ronden zijn, zijn er kansen. Wint hij op punten? Wordt hij N.I.E.U.W.? Of gaat hij keihard onderuit? Vanavond de uitslag.

Volg @howardkomproe op twitter.

Het werkte vorig seizoen al in Mijn Huis. En nu is daar Intiem. Eva en haar mannen in een kleinere, intiemere bezetting. Met nummers van het laatste album en het beste van Jager en Over & Weer. Voor de gelegenheid in een ander jasje. Waardoor ze ons nog intenser kan laten voelen. En nog intiemer kan raken.

Ook in dit derde deel behandelen Saskia van Zutphen en Paulette Willemse (ex-Mrs. Einstein) weer dagelijkse zaken. Het is vrouwen onder elkaar. Vrouwen over elkaar. Vrouwen met elkaar. Die volledig testosteronvrij kunnen lachen. En liedjes kunnen zingen om zich schaamteloos in te verliezen.

Dus vrouwen aller landen verenigt u! Er is geen ontkomen aan. Vluchten kan niet meer! Sluit u aan. Maak u op voor een geestelijke opfrisbeurt. Een mentale wedergeboorte. Vele vrolijke vrouwen gingen u voor. En hier en daar die ene verdwaalde man. Op eigen risico. Maar toch vooral vrouwen. Vrouwen. En nog eens vrouwen.

Volg Saskia van Zutphen @Saskijaa en Paulette Willemse @piwi06 op twitter.

Vijftien jaar later komt het er dan toch eindelijk van. Ze hebben met elkaar gesproken. Ze gaan samen op tour. Het land in. Met het illustere combo The Hank Five. Ze zingen, schrijven, dichten, dansen, huilen, lachen, eten en naaien maat. Een voorstelling over vriendschap, de wereld, de liefde en het leven. En pinda's.

Volg @ronaldgiphart en @dijkshoorn op twitter.

Volg Droog Brood @lachformatieDB op twitter.

Bekijk hieronder de trailer van hun vorige programma Een Frisse Wind:

Sinds ze met Just a flirt Matthijs van Nieuwkerk in katzwijm zong en Giel Beelen verleidde, is er geen houden meer aan. This is my life, Seven friends, Addicted to crying, Swing the night away, Say what you see, de wereld draait door haar muziek hartstikke door, en wij draaien met graagte mee. Zeiden wij trein? Wij bedoelden raket. Een mens mag veel missen in zijn leven, maar mis Miss Montreal vooral niet!

Volg @MissMontreal op twitter.

Walla Kristalla is een moderne muziekvoorstelling met kinderliedjes uit alle landen en culturen. Voor iedereen vanaf vier jaar. Door topmuzikanten als Saartje van Camp (Spinvis), Oene van Geel en Nout IngenHousz. En met grappige en ontroerende video- en animatiefilmpjes waarin de wereld van Saartje tot leven komt.

Verwacht geen quasiartistiek moralisme. Geen politiek correcte ongein. Verwacht gewoon grap op grap op grap, en bemerk hoe hij die verwachting nog weet te overtreffen ook. De Eerste is meteen zijn beste. Tot nu toe.

Een dialoog tussen muziek met wortels in jazz, hiphop en klassieke muziek en de visuele techniek van nu. Een complete vertaling van Messiaens Danse de la Fureur in jazzjargon of een arrangement van een Nokia ringtone. En een samenwerking met de misschien wel beste jazzgitarist van Nederland, Anton Goudsmit. Om de muzikale grens op te zoeken. Om ogen te openen. En om de wereld te veranderen.

Met Tony Roe, Bobby Petrov, Lucas Dols en Anton Goudsmit.

Volg @tin_men op twitter.

Met bijzondere gasten, onthullende interviews en muziek. Veel muziek. Voor, tijdens en na de voorstelling. Een avond waarop je de hoofdgast van een hele nieuwe kant leert kennen, en je met een hart vol vernieuwde muziekliefde de nacht in stapt.

Volg @StPauldj op twitter.

Bertolf en zijn vader tijdens de laatste Midnight Special:

'Ik ben er hardnekkig aan verslaafd om de mensen te laten zien hoe absurd deze wereld is. Humor is daarvoor een fantastisch middel. Daarmee kun je zware dingen op een lichte manier brengen,' aldus Kamagurka. SPROOK is dan ook één adembenemende achtbaanrit door verhalen, verzinsels en spinsels. Wendbaar van lichaam en chaotisch van geest. In deze live-cartoon legt Kama de lat van de logica weer wat verticaler.

Laat u verleiden. Verdwaal met hem mee. En kom ook naar zijn SPROOK.

Comazuipen was al een volkssport bij de oude Grieken. Zelfs Socrates heeft zich doodgedronken. Dus laat ze maar lullen, die vroegbejaarden. Met hun wereldbeeld dat net zo plat is geworden als hun televisies. Weg met al die doemdenkende onheilsprofeten. Het is tijd voor De Cultuuroptimist! Prozac voor het oor, lichttherapie voor het oog, weldadige massage voor de hersens. Kortom: Vincent Bijlo.

Volg @vincent_bijlo op twitter.

Thijs Maas is een authentieke performer. Zijn focus is helder, zijn geestigheid subtiel. Dat bleek al toen hij in 2007 alle prijzen won bij het Amsterdams Kleinkunst Festival. En dat zag de jury van de VSCD, toen die hem nomineerde voor een Neerlands Hoop in 2011. En terecht. Want Thijs is een veelbelovende kleinkunstenaar. Sterker nog: een kleinkunstenaar die die belofte al volop inlost.

In zijn derde programma Concert raakt hij weer snaren op plaatsen waarvan u niet wist dat u daar snaren had. Begeleid door een supertrio fijnzinnige jazzmuzikanten, zingt Thijs Maas alsof zijn leven ervan afhangt. Misschien hangt het dat ook wel. In elk geval wordt onze hang naar hém alleen maar groter.

Met Thijs Cuppen, Olaf Meijer en Klaas van Donkersgoed. Regie: Ruut Weissman.

In Inspirations - Songs From Heroes gaat onze eigen heldin op zoek naar haar eigen helden. Naar de snaren die haar raken. De inspiratiebronnen waar zij uitputtend uit kan putten. Bob Dylan. Tom Petty. Dusty Springfield. Sheryl Crow. Dat kaliber. Stevie Ann draait haar hand er niet voor om. In haar eentje nog wel. Hartstikke solo. Voor het eerst. Maar dat vertrouwen wij haar wel toe. Want waar Stevie Ann, daar mooie liedjes. Dat wordt weer een juweel van een tournee. Vanzelfzingend ook bij ons te zien.

Volg @StevieAnnMusic op twitter.

Wat in die tijd opschudding veroorzaakte en door kuise keurmeesters afgeplakt werd, wordt nu integraal gespeeld. In het theater. Eigenwijs, origineel, aanstekelijk, vol anekdotes en met een enorme hoop lol. Gruppo op z'n Sportivoost, zeg maar. In '94 stonden ze al in het theater, meer recent waren er de gedenkwaardige akoestische impressies van klassieke nummers, maar dit is toch wel ultiem Gruppo. Totaal Sportivo. Maak geen fout. Kom naar 10 mistakes!

Programma's als Wolfshonger en Schemerdrift leverden al vergelijkingen op met Leonard Cohen. Net zo kwetsbaar. Net zo rauw. Net zo poëtisch. En net zo vanuit de tenen. Maar we geven toe: vergelijken met Leonard Cohen is niet helemaal eerlijk. Cohen heeft geen Edison. En geen Annie M.G. Schmidtprijs. En geen verzamelde liedteksten bij Nijgh & Van Ditmar. Bovendien zweet Roeka zijn pareltjes geregeld uit over ons podium. En dat is niet voor iedereen weggelegd.

Volg @AlexRoeka op twitter.

Toch blijft hij de vriendelijkheid zelve. En is die grote grijns niet van zijn gezicht te branden. Er valt dan ook een hoop te lachen bij Roué. En na te denken. 'Die schakeling van pure lol met een stortvloed aan grappen naar ernst gaat Verveer uitstekend af, ongetwijfeld omdat hij in beide stemmingen helemaal eerlijk is.' (de Volkskrant) Kortom. Roué Verveer is in goede staat. Wat zeg ik? In zeer goede staat.

Volg @roueverveer op twitter.

En daar komt nu een briljante tweede van het tweetal bij. Een megalomane talkshow waarin Tim Kamps allerlei merkwaardige en absurde gasten ontvangt. Een programma vol fris, vernieuwend, hilarisch en vooruitstrevend cabaret.

Maximaal vier kaarten per persoon.

De vaderlandse media buitelden over elkaar heen van enthousiasme. 'Alkemade & Bloemen excelleren,' juichte Dagblad De Pers. 'Daar wil je meer van zien,' schokschouderde Het Parool. En wat te denken van de Volkskrant: 'Alkemade & Bloemen hebben definitief een plekje in de opwindende subtop van het Nederlands cabaret veroverd.' Natuurlijk moet je niet alles geloven wat de krant zegt, maar in dit geval moesten ook wij eraan geloven.

In zijn Theaterconcert schotelt hij ons de fraaiste gerechten voor van een halve eeuw staalkaart. Eigen werk natuurlijk, maar ook de combi's met toetsenist Rod Argent, zijn Mike Batt repertoire, Dave Stewart dingetjes en natuurlijk de klassiekers uit de jaren met The Alan Parsons Project. Colin Blunstone is een voorrecht. Al bijna vijftig jaar. En komt hij naar ons. Wij zijn vereerd.

Met Pete Billington, Chris Childs, Pat Illingworth en Tom Toomey.

De Time Travellers van CCC Inc. zorgen voor een happy happening. Voor oprechte ontroering. Voor een tekort aan oren en ogen. Zestigers zijn het, alle vijf. Gepokt als muzikant. Gemazeld als instrumentalist. Nog even compromisloos als in hun tienertijd. Samen geven ze alles om het verhaal te vertellen van hun reis door de tijd. Van goed naar nog beter. Met Joost Belinfante, Jaap van Beusekom, Jan Hendriks, Ernst Jansz en Huib Schreurs.

Tot zover de overeenkomst tussen Erik van Muiswinkel en Barack Obama. 4-8-'61 is het verhaal van twee levens, verteld in songs, sketches, imitaties, poëzie, conferences en een toespraak die de wereld zal veranderen. 'Van Muiswinkel heeft een voorbeeldige balans gevonden tussen een inhoudelijk en politiek verhaal en de relativering daarvan,' concludeert de Volkskrant.

Wij concluderen dat Erik van Muiswinkel in zijn eentje een bezem door de wereld haalt. Nou ja, in z'n eentje... Met de nodige hulp van Omnibuzz, zijn vijfkoppige, twaalf instrumenten tellende band. Maar goed. Barack Obama doet ook niet alles alleen.

Volg @erikvanmuiswinkel op twitter.

Wat ooit begon op de Academie voor Lichamelijke Opvoeding, is uitgegroeid tot de Hogeschool voor Geestige Uitvoering. Met de ene kleinkunstige masterclass na de andere. Eén lange cursus dialogistiek, sketchbeheersing, onzinsopbouw en podiumkunde. Met als bekroning de Poelifinario voor Over de top, in 2004. Over die top zijn de heren nog lang niet.

'De groep excelleert in snelle, hard gesneden sketches die behendig in elkaar schuiven tot een doorlopende intrige,' schreef NRC over hun laatsteling Het werkt wel. Of deze Nacht ook gaat werken? Als alle mogelijke tierelieren, durven wij te voorspellen. Vijf avonden volle bak. Exclusief bij ons. Advies: bestel snel!

Volg @ViggoWaas, @PeterHeerschop en @joepvandeudekom op twitter.

'Het charisma en verteltalent van Ali B staan buiten kijf,' schreef de Volkskrant. Hij ontdekt en ontwikkelt zichzelf in deze voorstelling verder als cabaretier. 'Ali Bouali is de standupper die op een openhartige manier zijn afkomst en leven wil delen in een stijl die doet denken aan een jonge Najib Amhali.' (NRC) Als dat geen antwoord is.

Volg @AliBouali op twitter.

De nacht waarin de zee, de sterren en de maan het decor vormen. En waarin ze eenzame zeelieden ontmoet en pas gaat slapen tegen het ochtendgloren. Een theaterconcert zoals een theaterconcert moet zijn. Met kleurrijke, speelse, soms broeierige songs en hartverwarmende verhalen. Dit is háár avond. Here Comes the Night.

Volg @marikejager op twitter.

Een 'veelzijdiger opvolger van koningskoppel Mini&Maxi,' toeterde De Telegraaf. 'De gekste band sinds Spike Jones,' hijgde de Haagsche Courant. De musici buitelen als een stel ontsnapte apen door het theater. De muziek is verrassend, de humor aanstekelijk.

Playground is een theatrale speeltuin met louter topattracties. Kisten vol muziekinstrumenten. Stuiterballen en trampolines. Alles draait, schommelt, verbaast, ontroert en klinkt als een klokje. In hun speeltuin is alles mogelijk. Het enige wat je moet doen, is op 'PLAY' drukken. Wij dagen u uit.

Volg de @wereldband op twitter.

In Sorry, ik ben Jeroen Leenders beseft hij dat we de tijd niet in de hand hebben. Dat we de regen niet kunnen stoppen, de wind niet kunnen draaien, het magma niet kunnen dicteren. We kunnen zelfs niet voorkomen dat het gras tussen de tegels opschiet. Juist daarom moeten we lachen. Lachen om onze eigen domheid. Lachen om de dwaling van de ander. Maar vooral ook lachen om de dwaas in onszelf die denkt iets te weten. Dus stap in de taxi en ervaar. Zonder beschrijving. Maar ook zonder weerga. Want mét Jeroen Leenders.

Volg @Zjeroenleenders op twitter.

Natuurlijk is er gitaar. Is er banjo, mandoline, lapsteel, viool, cello, percussie. Maar in haar universum vol instrumenten draait het uiteindelijk om de kern. De keel. Haar binnenste. Haar diepste diepten. 'Als je aandachtig luistert,' fluisterde het AD, 'is elk nummer een klein kunstwerkje. De diepere laag maakt Janne Schra een van Nederlands beste zangeressen.' Je proeft de mysterieuze rafelrandjes. Je voelt de zachte streling. Je ondergaat de vlagen van uitbundige storm.

Het mooiste uit Room Eleven. Het beste uit Schradinova. En veel, heel veel nieuws. Ze is folk. Ze is soul. Ze is jazz. Ze is gipsy. Ze is pop. Ze is De Nieuwe… Janne Schra.

Volg Janne Schra @Schradinova op twitter.

De voorstelling Spaak kreeg een Poelifinario in 2005. En toen dacht iedereen: dit kan gewoon niet meer beter. Maar het tegendeel bleek waar. De heren overtroffen zich keer op keer op keer. Nog meer subtiliteit. Nog meer fluistervenijn. Nog meer vertwijfeling bij nog meer publiek. Nog meer puntje van nog meer stoel. 'Kommil Foo heeft met minder decor steeds meer te vertellen,' tromroffelde Trouw. Dat belooft wat. Het kán gewoon niet meer beter, zeggen ze. Maar dat zeggen ze iedere keer.

Met jong talent en oudgedienden. Van Comedytrain tot ver daarbuiten. Van hiphop tot mime. Van comedy tot table magic. Alles kan, alles mag. Zodat het een unieke avond wordt. Sterker nog, zodat het een legendarische avond wordt. Zodat het een avond wordt waar je bij had moeten zijn. Zo'n avond.

Maximaal vier kaarten per persoon.

Met Steven Cornillie, René van Mierlo, Roberto Mercurio en Martin de Wagter.

Op deze laatste dag van ons bestaan, op 21-12-12, zijn alle 55 beelden te zien. Zolang het ons gegeven is, zal Gijs Scholten van Aschat het verhaal vertellen. Live. Zodat u weet wat u te wachten staat. Dus kom voor het te laat is, en luid bij ons de wereld uit. Want als we gaan, dan gaan we met z'n allen. Met een goed verhaal. In De Kleine Komedie.

In zijn Oudejaars 2012 sprint hij van Elfstedentoch-niet tot de val van het kabinet. En wereldproblemen. En persoonlijke hoogtepunten. En Nick. En Simon. En grappen. En grollen. En flarden poëzie. Dolf Jansen werkt af en beent uit. Ontleedt en voegt samen. Slaat wonden en legt verbanden. Als geen ander. Dus puur als zichzelf. Aan zijn conditie zal het niet liggen. Nu die van u nog.

Volg @DolfJansen op twitter.

Gelukkig krijgen die Buitenstaanders in het theater wel het spotlicht. De aandacht die ze verdienen. We krijgen college van Leo Blokhuis, zangles van Ricky Koole en muziekles van Ocobar, bijgestaan door toetsenist Roel Spanjer. Het keuzevak Buitenstaanders is natuurlijk facultatief, maar mag zeker niet ontbreken op de lijst van iedere muziekliefhebber.

Volg @RickyKoole en @LeoBlokhuis op twitter.

Voordragen gaat ze. Haar lievelingsgedichten. Afgewisseld met persoonlijke bespiegelingen. Over haar repertoirekeuze. Over haar persoonlijke band met de auteurs die voelbaar aanwezig zijn in deze intieme literaire theaterproductie. Kitty Courbois was altijd al poetry in motion. Nu parelt ze ook poëtische woorden. Laten we haar koesteren als een oester.

In de donkere nacht moet ze de ramen openen om te weten hoe hard het stormt. Dat is Mathilde Santing nieuwe stijl. Op avontuur gaat ze. Samen met haar pianist Marcus Olgers. Beiden virtuoos. Beiden veelzijdig. Beiden oprecht nieuwsgierig en oprecht ambitieus. En het resultaat is prachtig. Het resultaat is Recital. Stelt u zich voor: die vrouw op het podium. Uw aandacht wordt getrokken door haar zang. Het is veilig. Maar hoe lang nog?

Volg @mathildesanting op twitter.

Strak in het pak trekken zij alle registers open. Humor mengen ze met melancholie. Modern mixen ze met klassiek. Feestelijke nummers met gevoelige liefdesverklaringen. Twee tenoren, twee baritons, één bas, een piano en een gitaar. Dat willen we vast prijsgeven. De rest is Classified. Maar dan wel op z'n Frommermanns. Dus niks geheimzinnigs. Gewoon hoog niveau, vocale eredivisie, ontwapenende eenvoud. En net zo aanstekelijk als al hun vorige programma's. Wij laten ons graag weer verrassen.

Volg @FROMMERMANN op twitter.

Niet hij, maar zijn lieftallige assistente Svetlana vormt het hoogtepunt in zijn show. Zeker als blijkt dat zij gedachten kan lezen. Zonder Svetlana is De Illusionist nergens. De Telegraaf zag een 'onweerstaanbare combinatie van toneel, variété en illusie.' De Morgen zag 'gevatte comedy en echt goeie trucs.' Wat wij zien? Het wel zitten, ernaar uit en u graag komen. Om u er na afloop over door te zagen.

In zijn vierde programma gaat hij op zoek naar het natuurlijke in onze gemaakte wereld. Wat vinden we echt? Wat is écht echt? En wat hebben wij erbij verzonnen? Zo zal hij elke avond het nieuwste nieuws toetsen. De laatste actualia toevoegen. Andere grappen verzinnen. En dat doet hij 'verzorgd, actueel, venijnig en literair' volgens de Volkskrant. Van zichzelf zou hij zoiets nooit zeggen. Bescheiden als hij is. Ook over zijn 'fraaie, gevoelige en grappige liedjes' zal hij zich niet in die bewoordingen uitlaten. Zo is hij niet Van Nature. Hij doet het gewoon. En verdomd goed. Of, zoals Het Parool zegt: 'Derks is een enorm talent.' En dat is niet verzonnen. Dat is écht echt.

Volg @pieterderks op twitter.

Hoog tijd voor een passend eerbetoon door een nieuwe generatie musici. Mensen die als kind de platen van Ja Zuster, Nee Zuster en Heerlijk duurt het langst grijs draaiden. Onder anderen Tom Pintens, Tim Knol en Spinvis gaan met het werk van Annie en Harry aan de haal. Op een album dat eind 2012 verschijnt en in een theaterconcert dat alleen in De Kleine Komedie te zien is. Eerbiedig, met een twist. Met eigenzinnige interpretaties en bijna vergeten pareltjes. Een nu al onvergetelijke avond. (De deelnemers aan dit programma zijn onder voorbehoud.)

Volg @spinvis en @timknol op twitter.

Sara Kroos doet het. Vol overgave. Met meer grappen, meer improvisatie, meer lieve liedjes en meer ruwe uithalen. Kortom: met meer Sara en meer Kroos. Balancerend op de richel raast ze langs het ravijn. Op het randje, eroverheen, en weer terug. En hoe grauw en gruwelijk het misschien ook wordt, overal ziet ze de grap wel van in. Ze moet wel. Voor de leeuwen.

In Gratis Rijkdom maakt Leon u deelgenoot van zijn geheim. In een ouderwetse spreekbeurt met nieuwerwetse middelen. Ideeën, liedjes, foto's en filmpjes, hij schotelt u een aanstekelijke cocktail voor van vrolijkmakende ingrediënten. Hij laat u binnen in zijn wereld. Waarna uw eigen wereld nooit meer dezelfde is. Omdat u een completer mens geworden bent. Gelukkiger. Rijker. Mondoleoner.

Volg @mondoleone op twitter.

Vandaar dat wij juichten van mooi mooi mooi toen wij hoorden van spijtig spijtig spijtig. Waarin hij belooft alle problemen op te lossen. Want wat is het spijtig dat er zoveel geweld is. En dat het zo slecht gaat met de economie. En de euro. En de criminaliteit. Spijtig ook dat politiekers zoveel met politiek bezig zijn in plaats van met ons. En dat wij zoveel met onszelf bezig zijn in plaats van… Ja, met wat eigenlijk? Spijtig dat we dat niet weten. spijtig spijtig spijtig.

Goed dat er een Wim Helsen is. Die alles voor u oplost. Voor eens en voor altijd. Nooit eerder verliet u zo opgelucht een zaal. U blij, wij blij. Blij blij blij.

In De Gemene Deler geeft hij zich weer schaamteloos bloot. Deelt hij zijn cynisme. Zingt hij zijn poëzie. Mét zijn hand door zijn haar. Mét zijn barnstenen stem. Ga voor die ene stem. Die ene vleugel. Die ene man. De Gemene Deler. Maarten van Roozendaal.

In Klank van jou Oë combineert Chameleon Jonkers krachtige poëzie met zijn prachtige, emotionele composities. Met zijn 'vaak virtuoze staaltjes stemkunst' (de Volkskrant) en een bereik van vier octaven. De stem van een vrouw, zegt hij zelf. Van een kind. Van een man en van een dier. Een stem die de gelaagdheid van Ingrid Jonker perfect over het voetlicht brengt. En die tussendoor verhalen vertelt. Haar leven laat beleven. Haar gezichtspunt inneemt. Chris Chameleon meets Ingrid Jonker. Hij verklankt wat zij ziet. De Klank van jou Oë.

Volg @chrischameleon op twitter.

'Geëngageerd cabaret zonder vingertje, dat aantoont hoe uitgesproken nuance kan zijn,' aldus de jury van de Neerlands Hoop. 'Slim, snel en heerlijk schrijnend' (De Telegraaf) brengen zij een 'smakelijke mix van absurde sketches en herkenbare scènes' (de Volkskrant).

In Buutvrij scherpen zij de tijdgeest op de slijpsteen van hun intelligentie. Vatten zij de actualiteit humoristisch bij de horens. Dat doen ze op zaterdagavonden in de quiz bij Pau!l de Leeuw. Dat doen ze op Oudejaarsavonden met Erik van Muiswinkel. En dat doen ze ook op ons podium. Hou ze in de gaten. En hou deze avond vrij voor Buutvrij.

Regie: Erik van Muiswinkel.

In hun tweede avondvullende muziektheatercouture Glitterjurk! gaat het tweetal op zoek naar ontspanning en ontsnapping. Liefde en lust. Onder het motto: het moet leuk, het moet leuker, het zal vanavond leuk worden, verdomme! Hun Glitterjurk! is dan ook gestikt met sketches, rijkelijk voorzien van humor, doorweven met liedjes en afgewerkt met de kostbaarste ontroering.

Jeroen van Koningsbrugge en Dennis van de Ven, bekend van Draadstaal en Neonletters, van Zou zo graag en Kabalis, staan garant voor dynamiek. Voor muzikale humor en humoristische muziek. Voor een absurdistische avond met een glitterende ondertoon. En een schitterende band. Dus wilt u weten: waar gebeurt het? Waar is het feest? Hier is het feest! Bij Jurk.

Volg Jeroen van Koningsbrugge @eenjurk en Dennis van de Ven @GLITTERJURK op twitter.

Absolute wereldtoppers uit de wereld van de jazz, de fado en de tango zorgen voor een exotische mix van stijlen. Een subtiele maar spannende cocktail waaraan u zich met liefde zult laven. Want hoe uw smaak ook is, Pessoa zal de papillen doen trillen.

Met Fernando Lameirinhas, Eric Vloeimans, Mafalda Arnauth, Antonio Lameirinhas, Juan Pablo Dobal, Michel Vatcher e.a.

Sanne Wallis de Vries en Paul Groot zorgen voor dat eerbetoon. Zij kruipen in haar huid. Gaan in haar bloed zitten. Op haar stembanden. Rond haar lippen. En het resultaat is verbluffend. Boeiend. Ontroerend. Hilarisch. Op en top Adèle. Maar ja, wat wil je? De muzikale leiding is van haar lijfcomponist Martin van Dijk. Het script is van haar ophetlijfschrijver Jan Boerstoel. En de uitvoering is van twee multitalentvolle theatermakers die hogelijk schatplichtig zijn aan La Bloemendaal herself. Tachtig wordt ze. Adèle. Krachtig was ze. In alles. Prachtig blijft ze. Voor eeuwig. 

Volg @sannewallis op twitter.

Dit keer gaat VET het hebben over schreeuwende ouders langs het voetbalveld. En opschepperige ouders die zeggen hoe goed ze wel niet zijn in alles. En wie ze allemaal wel niet kennen. En hoe belangrijk dat dan is. Irritant, irritant, superirritant. VET wil weten waar jij allemaal goed in bent. Beter in bent. Best in bent. Gave spelletjes, vreemde typetjes, gekke dansjes, leuke liedjes, en vooral heel veel lol. Dat is Moddervet!

De supervetste kinderen zijn welkom, maar ook hun iets minder supervette ouders, ooms, tantes, opa's, oma's, vage achterneven en kennissen. Want het is leuk. En stoer. En speels. Maar pas op: het is vooral ook niet te netjes…

Met Nellerike en Sjamke de Voogd & Daan van Rijssel.

In Vrij met Hadewych en Mike gaat de rollercoaster full speed door. Klassiek, pop, jazz, rock, Braziliaans en folk: alles komt aan bod. Na elkaar, met elkaar, door elkaar. Want je bent pas echt vrij als alles mag. Drama naast humor, verstilling naast verwarring, eigen werk naast werk van anderen. Zo vrij kun je zijn. En zo vrij zijn zij. Op reis in hun eigen wereld. Van Schubert naar U2. En terug. En dat zijn ze. Terug. Precies wat we wilden.

Volg @Hademini en @mikebodde op twitter.

Volg @kaspervankooten en @Bertolf op twitter.

Misschien vond hij het gewoon een mooi woord. Voor Marc-Marie is dat vaak al genoeg. Als hij maar zichzelf kan zijn. Dan is hij op zijn best. Hij legt zichzelf onder een vergrootglas en op de snijtafel. Hij legt zichzelf in de watten en in de luren. Hij legt zichzelf de wereld uit. De wereld die doordraait. Die wonderlijk mooi is. Die te winnen is. Die voor hem opengaat.

In Marc-Marie PUNT was hij zoals altijd onweerstaanbaar, aanstekelijk en hartveroverend. En voor het eerst echt zichzelf. Pers en publiek lagen aan zijn voeten. Nu is het tijd voor het vervolg ná die punt. En dat vervolg wordt minstens zo Florissant. Fleurig. Bloeiend. Prachtig.

Volg @MarcMarieH op twitter.

Micha Wertheim Voor Je Het Weet is alweer zijn zesde. Tegendraadser dan wie dan ook. Verwarrender dan wat dan ook. Compromislozer hoe dan ook. Zijn lat ligt hoog en zijn bodems zijn dubbel. Waar anderen stoppen denkt hij door. En door. En door. Meedogenloos subtiel en genadeloos grappig. 'Langzaam maar zeker zuigt hij het publiek mee in een draaikolk van springerige argumenten, speldenprikken, schijnbare déjà-vu's en taalkundige fata morgana's,' noteerde de Volkskrant. Al weet je zelfs dat bij Micha Wertheim nooit zeker. En dat is maar goed ook.

Volg @MichaWertheim op twitter.

BONZAAI !!! is zijn veertiende voorstelling. En de klad zit er nog lang niet in. Integendeel: ongeremder dan ooit zet hij een tijdsbeeld neer. Zijn hedendaagse Staat der Nederlanden. Vol volkswoede en verongelijkte strijd. Analyserend en banaliserend. Voor niks en niemand bang. Zoals de Japanners zich ooit oorlogszuchtig te pletter kamikazeerden, zo gaat hij headfirst de strijd aan met de elementen. En met zijn publiek.

'André Manuel legt geen vinger op zere plekken in de samenleving,' schreef de pers, 'hij steekt zijn vinger erin. En hij giet er nog een scheut zout bij in ook.' Het is binnenstappen en naar adem happen. Het is zwarte pret en sadohumor. Het is André Manuel.

In Iemand als jij vertelt Huub hoe de nummers zijn ontstaan. Hoe de tekst een lichaam kreeg, hoe de muziek daar als een jas omheen paste. Gedichten brengt hij. En verhalen. Nieuw werk probeert hij uit. En alles in de vertrouwde losse stijl die we van hem gewend zijn. Zoals iemand als hij dat kan, kan niemand dat. En wie daarvan geniet? Wij. En Iemand als jij?

Maar Jeroen van Merwijk kan zijn tijd wel beter besteden. Wars van de waan van de dag trekt hij nog een seizoen langs de theaterzalen van Nederland. Een man met zijn gitaar, zijn poëzie, zijn tekenkunst en zijn IQ. Jeroen van Merwijk is De Vleesgeworden Bescheidenheid. Al zegt hij het zelf.

Spinvis wordt speciaal voor deze theatertournee aangevuld met bijzondere muzikanten. En dus is het vast weer zoals voorheen. Met 'liedjes die je bij de lurven grijpen' (de Volkskrant). Prizewinning material, wat ons betreft. Welkom terug. Met Erik de Jong, Lucas Oldeman, Cor van Ingen, Saartje van Camp en Marcel van As.

Volg @spinvis op twitter.

Wat wél waar is, meldt diezelfde Thomas van Luyn, is dat hij voor het eerst in acht jaar weer eens solo in het theater staat. Tussen allerlei dingetjes met Mike Boddé door. Naast tv-werk als QI. Om zijn wekelijkse Volkskrant-columns heen. Trots trakteert hij u op Thomas van Luyn's Smaakvol Avondje Uit. Een vrije kür in zijn bovenkamer. Een ruimte die gevuld is met volzinnen, onzinnen, muziek en motoriek. Waarbij u zich naar hartelust van de wijs mag laten brengen. Zijn het, zoals de Volkskrant beweert, 'poëtische frivoliteiten en muzikale verrassingspakketjes'? Nonsens. Zegt Thomas van Luyn. Het is nonsens. Maar wel van het meest zinnige soort.

Volg @thomasvanluyn op twitter.

Hun gitaarhalsbrekende capriolen zullen de liefhebbersharten sneller doen kloppen. Eric Vaarzon Morel verplaatst zich in Paco himself, en Carlos Denia (de ster uit El Greco de Toledo en Don Quichot) kruipt in de huid van Paco's broers, de twee mannen die de maestro altijd hebben begeleid op zijn wereldtournees. Paco's leven komt tot leven. Paco's muziek komt tot muziek. Want wie Paco zegt, zegt passie. En Inspiración bruist van die passie.

Een nacht die doet verlangen naar meer. Een nacht die je normaal alleen in nachtclubs ziet. Een nacht die wordt bezongen in het geilste lied. Dat is Nightclub. Een ode aan de nacht. Aan alles wat het daglicht niet kan verdragen. En u kunt erbij zijn! Wees dat. Pluk de nacht. Met Kluun, Tommy Wieringa, Christophe Vekeman, Tjitske Jansen e.a.

Volg @kluun op twitter.

Terwijl hij toch een aardige jongen is. En een slimme. Hij wil begrijpen wat er aan de hand is. En waarom dat aan de hand is. En hoe het zo uit die hand heeft kunnen lopen. Ooit koos het Leids Cabaret Festivalpubliek hem tot winnaar van één van de sterkste finales ooit. Nu kiest hij de kant van zijn publiek. Niet om te zeggen wat zij willen horen. Maar omdat hij verstaan wil worden. En dat niet kan laten. Laten? Wij zeggen: doen!

Een zegetocht langs de fraaiste theaters van ons land. Zalen die gevuld worden met de oude Koeien, met de hunkerende Andries Knevel, met Het is te laat en Ik heb een heel zwaar leven. Zalen waar tussen haar gebrigittepetit en kaandorpsgevoel zomaar spontaan de Lente kan doorbreken.

Kortom: la Kaandorp dartelt door dertig jaren. Een oeuvrecouvert vol crème de la crème. Van Annie M.G. Schmidtprijs naar Gouden Harp en weer terug. In sommige van haar meest feestelijke jurken. Begeleid door een van de beste pianisten. In de mooiste bonbonnière uit haar tour. Daarom komt ze naar ons toe. En wij hebben er zin in. In haar.

'Hij staat op het podium als een vorst,' schreef de Volkskrant. 'Zijn grappen zijn van hoog niveau en de liedjes die hij vertolkt ontroeren.' Het Parool noemde hem 'een moderne Toon Hermans.' En het Dagblad van het Noorden roemt vooral de tragikomische combi van 'ruige hilariteit en verstilde ontroering.'

Het zijn dan ook honderd overdonderende minuten. Puntjestoelverhalen. Brokkeelliedjes. Holein-oneliners. Topmuziek van Theo Nijland. Toplyriek van Jurrian van Dongen. En misschien wel één van de meest verrassendste slotscènes van de afgelopen jaren. Alle Dagen is het feest. Of, om de woorden van de Volkskrant aan te halen: 'Mooier kun je het nauwelijks bedenken.'

Volg @richardgroenend op twitter.

Collega Theo Maassen voegt daar nog wat reetveren aan toe. Hij vindt Daniël 'simpelweg de spannendste cabaretier van het moment.' Met De zachte heelmeester wil hij de hooggespannen verwachtingen inlossen. Overtreffen. Aan gruzelementen grappen. Dat we nog overblufter zijn dan we altijd al waren. Nog geraakter. Nog kaakverkrampter van het lachen. Daniël Arends is er klaar voor. Wij zijn er klaar voor. En u?

In negentig stormachtige minuten showen ze alle hoogtepunten uit hun omvangrijke oeuvre. Doen ze ons paf staan. Ze denderen door zoals ze hun hele leven al doordenderen. Wie van de twee zal het vroegst sterven en waarom? Waren de jaren 80 zo veel beter dan de jaren 70? En wie van de twee heeft het meeste succes bij de vrouwen? Deze en andere prangende kwesties komen aan bod. In conferences, in toneeltjes, in beetjes muziek, en in een snelcursus dirigeren.

'Ik ben jaloers op Vitalski's veelzijdigheid,' zei Remco Campert in de Volkskrant. Wij ook. En op het strakke pak van Rick. Komt dat zien. Negentig minuten. Zonder pauze. Het beste.

Volg @deleeuwrick op twitter.

Een avond die uit het niets naar een kolkend hoogtepunt schiet. Alhoewel, niet helemaal uit het niets. Voor het eerst hebben ze een decor. En geven ze hun programma een titel. Alfa. Zodat de mannen van Op Sterk Water zich nog eens op de borst kunnen slaan. Laten zien dat ze de beste zijn. En al twaalf jaar bovenop de impro-rots staan.

Met Arjen Lubach, Roemer van der Steeg, Tim Zeegers, Dave Luza en Daniel Koopmans.

Het New York van Wilfried de Jong ziet eruit als een zwart-witfoto. Het klinkt als een mix van rusteloze jazz en rock-'n-roll. Het is vrolijk en energiek. Lief en poëtisch. Maar ook hard en stil. New York is het allemaal. Wilfried is het allemaal. Samen met de mannen van Ocobar probeert hij zijn ritme te vinden. Het ritme van New York. Met pakkende verhalen op spannende, subtiele, rauwe muziek. Totdat we ons hebben laten opsluiten in het wezen van Wilfried de Jong. Met plezier.

Volg @wilfrieddejong op twitter.

Met jong talent en oudgedienden. Van Comedytrain tot ver daarbuiten. Van hiphop tot mime. Van comedy tot table magic. Alles kan, alles mag. Zodat het een unieke avond wordt. Sterker nog, zodat het een legendarische avond wordt. Zodat het een avond wordt waar je bij had moeten zijn. Zo'n avond.

'Het gaat altijd vanzelf,' zegt hij. 'En het begint met muziek. Ik ben bezig liedjes te maken, met schrijven. Later, als er een stapel nummers ligt, zie ik dat het een bepaalde kant op gaat, dat ik het ergens over wil hebben, dat iets mij dwars zit. Het gaat allemaal op gevoel.' En in het theater komt dat gevoel het beste over.

In het succesvolle vierluik Allennig, in de opvolger Hout Moet, en daarna in Gunder. De Drentse troubadour laat zijn hart spreken. Een dialect dat iedereen begrijpt. Een jargon dat beklijft. Zelf getimmerd en geschaafd. Maar wel zo dat de rauwe kantjes voelbaar blijven.

'Mooi zacht is ook machtig,' vindt Lohues. Inderdaad, Daniël. Machtig mooi.

Volg @DanielLohues op twitter.

Zoals de pers al zei over haar vorige programma; 'Edsilia doet waar ze heel goed in is: sfeer maken met haar machtige Motown-stem, upbeat soul en funk, en dat alles met soepel heupwerk'. En 'de pratende Rombley blijkt vol humor te zitten'. Tijd dus voor een nieuwe show met die machtige Motownstem, soepel heupwerk en een pratende Rombley. Wij kunnen niet wachten. Dat bevalt ons wel.

Volg @EdsiliaRombley op twitter.

In Gelukzoekers zet Peter Heerschop alles in wat hij ooit heeft meegemaakt: reizen, columns, ontmoetingen, Olympische Spelen, WK Voetbal. Maar ook het lesgeven aan moeilijk opvoedbare kinderen, de teleurstellingen in de liefde én zijn buitensporig grote verliefdheden. Er is muziek, er is dans, er zijn gesprekken.

Maar Gelukzoekers zit vooral vol verhalen. Hilarische verhalen. Roerende verhalen. Verhalen die je liever niet meer vergeet. Verhalen die alleen Peter Heerschop kan vertellen. En dat doet hij dan ook. Solo.

Volg @PeterHeerschop op twitter.

'Hamel heeft een superstrakke band die met speels enthousiasme de catchy liedjes de zaal in slingert,' constateerde de Volkskrant al. En 'zijn heldere geluid, perfecte timing en prachtige eigen sound zorgen ervoor dat we zijn stembanden een kroonjuweel mogen noemen,' deed De Telegraaf daar nog eens een schep bovenop. Gelukkig gaat Wouter Hamel niet op zijn lauweren rusten. Op zijn derde album verlegt hij zijn grenzen alwéér. Dat begint al aardig richting buitenaards te neigen. Gelukkig doet hij het soms ook binnenstheaters. Live. Bij ons.

Volg Wouter Hamel op twitter @HamelMusic

Gewoon, omdat u er dan toch bent. Hoezeer uw levenslust ook is veranderd in levenslast, hoe u ook met uw doelen bent gaan dolen, Schudden zoekt de ondraaglijke lichtheid van uw bestaan. Omdat ze van u houden. Van de dwalende mens.

Omdat ze zich in u herkennen. Op z'n Schuddens rijgen ze de prachtigste scènes aaneen. Slaan ze 'de grens tussen cabaret en toneel totaal aan gruzelementen' (Het Parool). Nestelen ze zich op uw netvlies. Schudden ze uw hoofd op. Dat moet gevierd worden!

Ek loop die pad is nu al klassiek. Zij zingt Die taal van my hart. De taal van mijn hart. Vol pijn. Optimisme. Blijdschap. Alles met die geweldige stembanden van haar en met die geweldig gestemde band. Ek loop die pad. En zolang zij loopt, lopen wij graag met haar mee. Zingen wij mee. Swingen wij mee. Want weinigen zijn zo aanstekelijk als zij. Als deze superster. Diva is een Zuid-Afrikaans woord. Het betekent: Amanda Strydom.

In Happy End doet ze daar nog diverse scheppen bovenop. De berg energie wordt nóg groter. De dijk van een stem nóg steviger. De woordenwervelwind nóg stormachtiger. En ook nu zal Carolien de huiselijke herkenbaarheid niet schuwen. Zal zij over het podium stuiteren. Haar acteertalent etaleren. Haar wereld bezingen. Tomeloos en schromeloos. En gelukkig met Happy End.

Volg @CarolienBorgers op twitter.

Samen doen ze Words and Music. Oftewel: een avond met de Beach Boys en The Beatles. Met Joni Mitchell en Stevie Wonder, Laurie Anderson, Scarlatti en vele anderen. Mooie muziek, tot in essentie teruggetoucheerd. Ragfijn bewerkt voor harp, piano en stem. Kruisbestuivenderwijs tot bloei gebracht.

Words and Music is een gretige greep uit uiteenlopende genres. Uit de mooiste popsongs uit ons collectieve geheugen. Uit klassiek klassiek, hedendaags klassiek en toekomstig klassiek. Bij elkaar gemusiceerd door Theo & Lavinia.

Intens vrolijk, onverbeterlijk romantisch, lichtelijk onaangepast. En allesbehalve wereldvreemd, zolang het maar haar eigen wereldje is. In haar vorige programma's zocht ze liefde. Tederheid. Passie. Begrip. In deze nieuwe show zoekt ze prei. Maar dat is bij haar nooit gewone prei. Dat is prei op een bedje van oneliners, overgoten met prachtige gedachten. Wij preien gráág met haar. Preit u mee?

Jan Rot laat de muziek boeien en de taal bloeien. Met de virtuoze vertalingen van Sylvia's Mother, Israelites, Jambalaya en Tell it like it is. Met classics van Tsjaikovski en Beethoven als pop-evergreens. En natuurlijk is er Schapen, Jans eerste hitje Counting Sheep, maar dan in het Nederlands!

En dat alles net zo energiek als dat-ie groot is. En dat is groot! Eén meter negenennegentig. Niemand is zo intens. Kop en schouders. Al dertig jaar.

Volg @janrot op twitter.

In zijn tweede voorstelling zoekt Stefan naar het plaatje dat niet wordt gezien. Tweede voorstelling? Jazeker! U heeft Popaganda van Stefan Pop niet gezien? Jammer. Want dat sprak dus enorm tot de verbeelding. 'Verrassende digi-comedy,' schreef NRC. 'Het is prettig om een jonge cabaretier aan het werk te zien die verder gaat dan egocabaret, die bovenop de actualiteit zit en goed om zich heenkijkt,' voegde De Telegraaf daar aan toe. 'Van Pop gaan we zeker nog meer horen.' En zien natuurlijk. Want anders gelooft u het niet.

In Mijn blauwe periode etaleert hij wederom zijn rijk geschakeerde talent. Hilarische sketches, actuele anekdotes en scherpe teksten. Soms op het absurde af, maar altijd met een snoeiharde kern van waarheid. Gelooft u het wél? Niks daarvan! Eerst zien, dan geloven!

Volg @stefan_pop op twitter.

Helder. Zo zingt ze. Heerlijk. Zo beweegt ze. Leoni Jansen laat de zinnen dansen. Zoals zij al zo vaak deed. In Second Wind (haar tocht naar Santiago de Compostella), in The Third Road (over haar moeder) en nu ook in Geheim. Daarmee sluit ze het drieluik af.

Geheim gaat over Leoni's vader. Die fout was in de oorlog. Heeft hij haar ooit verteld. En nu, vijftien jaar na zijn dood, reist zij hem achterna. En reist hij met haar mee. Wat was zijn geschiedenis? Welke keuzes maakte hij? En waarom? Leoni bezoekt Tunesië, waar haar vader vocht onder Rommel. En Texas, waar hij twee jaar lang als krijgsgevangene katoen plukte.

Beelden, muziek, woorden. Allemaal stukjes van de puzzel. 'Met gitaren, subtiel slagwerk en het kleurenpalet van de vleugel krijgen de liedjes vlees,' hoorde de pers. Geheim gaat over het leven van vader en dochter. Over wat goed is en wat fout. Eén ding weten we zeker. Leoni is goed. Dat is helder.

Met Erik Rutjes en Onno Krijn.

Volg @leonijansen op twitter.

Ik ben er nog is een voorstelling over schuld en schaamte. Over levenslange schade. Een verhaal over toen en nu, van alle tijden. Een verhaal over wat een oorlog met mensen doet. Een verhaal dat dochter Debby Petter uiteindelijk optekende uit de mond van haar moeder. En hoe!

'Ik ben er nog is héél intiem, héél breekbaar,' volgens de Volkskrant. Het onuitsprekelijke wordt verwoord. Het onverdraaglijke draaglijk. Soms word je gedwongen opnieuw met je leven te beginnen, soms ben je ook blij dat het kán, eindelijk kan.Het gelijknamige boek van Debby Petter was al veelzeggend, in het theater komt het verhaal confronterend dichtbij. Bent u er nog? Wij wel. Wees erbij.

Regie en tekstbijdragen door Thomas Verbogt. Ik ben er nog duurt 65 minuten.

Mike als briljant muzikant en intelligent absurdist. Hadewych als vloed van talent met dijk van stem. Samen genomineerd voor de Nobelprijs voor chemie.

In Vrij met Hadewych en Mike gaat de rollercoaster full speed door. Klassiek, pop, jazz, rock, Braziliaans en folk: alles komt aan bod. Na elkaar, met elkaar, door elkaar. Want je bent pas echt vrij als alles mag. Drama naast humor, verstilling naast verwarring, eigen werk naast werk van anderen. Zo vrij kun je zijn. En zo vrij zijn zij. Op reis in hun eigen wereld. Van Schubert naar U2. En terug. En dat zijn ze. Terug. Precies wat we wilden.

Volg @Hademini en @mikebodde op twitter.

De voorstelling Spaak kreeg een Poelifinario in 2005. En toen dacht iedereen: dit kan gewoon niet meer beter. Maar het tegendeel bleek waar. De heren overtroffen zich keer op keer op keer. Nog meer subtiliteit. Nog meer fluistervenijn. Nog meer vertwijfeling bij nog meer publiek. Nog meer puntje van nog meer stoel. 'Kommil Foo heeft met minder decor steeds meer te vertellen,' tromroffelde Trouw. Dat belooft wat.

Het kán gewoon niet meer beter, zeggen ze. Maar dat zeggen ze iedere keer.

Met jong talent en oudgedienden. Van Comedytrain tot ver daarbuiten. Van hiphop tot mime. Van comedy tot table magic. Alles kan, alles mag. Zodat het een unieke avond wordt. Sterker nog, zodat het een legendarische avond wordt. Zodat het een avond wordt waar je bij had moeten zijn. Zo'n avond.

In /Hufterproof gooit ze alle roeren om. No more Mrs. Voetveeg. No more Lady Deurmat. Plankgas en met gierende banden start ze haar eigen roadmovie. Ruig en ruw. Tot voorbij de tanden gewapend met een doorgeladen strot, schiet ze haar keelkogels af op foute kerels en weerbarstige illusies. Geen tierelantijntjes en gezellige veiligheid meer. De maat is vol. Het is afrekenen geblazen. Het is vuren vanuit de heup. Het is onder ogen komen wat al die jaren gemakshalve onder de mat is geveegd.

/Hufterproof is karabijncabaret vol Hollandse Honky Tonk en Hillbilly Blues. Met weer die flair. Weer die kop. Weer die stem. Maar nu ook met een door-en-doorgeladen d'Anjou met scherpe patronen. En veel van alles.

Volg @MylenedAnjou op twitter.

Kranten kwamen superlatieven tekort. Het solodebuut van Diederik van Vleuten, Daar werd wat groots verricht, was dan ook een overdonderende ervaring. Een absolute parel op het podium. Een unieke theatervorm was geboren. Documentaire, cabaret en monoloog in één. Daar werd inderdaad iets héél groots verricht.

In Buiten Schot gaat Diederik door op de ingeslagen weg. Ook nu verbindt hij een persoonlijke kroniek aan een grote geschiedenis. Hecht hij zijn familie aan de wereld. Het verre gedonder van kanonnen aan de landsgrens, een bijna vergeten afspraak op Soestdijk, een pianoconcert voor de linkerhand, een toespraak van Churchill.

Meesterverteller Van Vleuten voegt ze samen tot een aangrijpend, ontroerend en hilarisch geheel. Een avond lang een man, een piano en een steengoed verhaal. Dat is Buiten Schot. Laat u raken. Mis het niet.

'Met Samen in zee wordt een nieuwe parel toegevoegd, in een uniek universum waarin nog steeds veel te ontdekken valt,' schreef de Volkskrant. 'Sterke duetten met Lydia van Dam, die in hun onstuimigheid mooie herinneringen oproepen aan Shaffy's samenzang met Liesbeth List,' juichte NRC. Kom aan boord en laat je meevoeren op de gedachtegolven van deze unieke talenten. Proef de sfeer. Als hij aanmeert.

Met Lydia van Dam, Pieter Jan Cramer, Edwin Wieringa en Nout IngenHousz.

Ambachtelijk cabaret, muzikaal en authentiek, in de geest van De Grote Drie. Hij zal niemand beledigen, geen schuttingtaal bezigen en geen valse noten zingen. En wanneer het per ongeluk toch gebeurt, zal hij er onmiddellijk zijn oprechte excuses voor aanbieden. Of niet. Dus leun maar achterover en geniet nog een keer: u bent het waard!

Volg @janvanmaanen op twitter.

In zijn derde theaterprogramma slijpt Šimek zijn potlood als stand-up Cartoonist. Als Caran d'Ache cabaretier. Spotloodventer. En nog eentje met een mening ook. Om te lachen. Want 'het is niet dom om geen mening te hebben, het is juist dom om over alles een mening te hebben,' aldus Martin Šimek. Niet gek bedacht, voor iemand die niet bestaat.

In Het Grijze Gebied zet Lebbis die zoektocht voort. Bestaat er wel zoiets als de waarheid? Wie heeft welk belang bij welke waarheid? En zijn daar deuken in te trappen? ‘Lebbis vertoont een superieure balans tussen engagement en amusement,’ vond de jury. Hij gaat door waar anderen stoppen. Met een grote grapdichtheid en een klein hartje. Hij is nog lang niet uitgezocht. Dat zult u merken. Het Grijze Gebied hunkert naar Lebbisiaanse ontginning.

En ook in We maken er wat van maakt ze er wat van. Haar mimiek is nóg ijzersterker. Haar werkelijkheid wéér eigenzinniger. Haar inlevingsvermogen nóg inlevingsvermogender. Gedetailleerd, felrealistisch, zonder vals sentiment en met veel echt ontzettend veel humor. Vaste kijkers van HumorTV kunnen daarover meepraten. Herman van Veen zingt haar werk. Wij blazen haar loftrompet. Eén grote win-win-winsituatie. Dat hoeven we er niet van te maken. Dat wordt het bij Yora vast vanzelf.

Volg @YoraRienstra op twitter.

Fire in the hole is een typisch a-typische Koller-collage. Prachtige miniatuurtjes, slungelige scènes, humorvolle uitbarstingen, fysieke poëzie, de elastieken man beheerst het allemaal. Met één wenkbrauw kan hij dreigend drama omtoveren in keiharde comedy. Koller weet de onvolkomenheden van de mens, onze moedwil en misverstanden, met een Toon Hermans-achtige eenvoud tot een feest der herkenning te maken.

Vijf voor twaalf, dat is de boodschap. Zoek dekking! Red je vege lijf! En wil je je dan toch overgeven, geef je dan vooral over aan de kolder van Koller. Net als wij.

In De R van Ronald draait het om vrijheid en veiligheid. Elkaars tegenpolen, weet Goedemondt. Maar waar zit hij zelf op de schaal tussen die twee begrippen? Wat gebeurt er als je je meer richt op loslaten? Je de controle verliest? De zelfbevestiging ontkent? Nergens grip meer op hebt? Wat doet dat met een mens? Ronald Goedemondt weet het. En hij zal het u vertellen. Maar wel op zijn manier. Hak op tak. Get ready to be squashed. 'Je weet van genot niet waar je het zoeken moet,' schreef de Volkskrant. Wij wel. Bij ons. Bij De R van Ronald.