Het Wilde Westen (reprise)
Maarten Van Roozendaal
De lat lag hoog. Erg hoog. Zijn vorige programma, Barmhart, was om te janken zo mooi. Wat moest hij nou nog. Nou gewoon: een programma maken dat nóg beter is. In Het Wilde Westen schalt zijn barnstenen stem over de prairies van het bestaan. Heeft hij zijn vleugel in de teugels en geeft hij zijn woorden de sporen. Maarten van Roozendaal is misschien wel de beste liedschrijver die ons land rijk is. Geraffineerde melodieën, briljante teksten, en stembanden met een rek van breekbaar tot briesend. Van fluisterzacht tot orkaankracht. Met Egon Kracht op contrabas en Marcel de Groot op gitaar galoppeert hij langs de ontsporende beschaving van de westerse wereld. Op z'n Randy Newmans, op z'n Neil Youngs, maar goddank vooral op z'n Maarten van Roozendaals. Intiem en uitbundig. Lyrisch en cynisch. De lat mag dan al erg hoog hebben gelegen, wederom is Het Wilde Westen een "nieuwe hoogtepunt in zijn oeuvre" (Volkskrant).
