Breken
Kommil Foo
'Wereldniveau.' Dat vond de pers van Wolf. 'Teder en venijnig.' 'Prachtig en ontroerend.' Eigenlijk vindt de pers dat altijd van Kommil Foo. Want in ruim twintig jaar hebben de Belgische broers Mich en Raf Walschaerts hun volstrekt unieke stijl tot in de perfectie leren beheersen. Waarin humor, muzikaliteit en een absurde beeldentaal om voorrang vechten. Met minimale middelen weten ze maximaal te raken.
De voorstelling Spaak kreeg een Poelifinario in 2005. En toen dacht iedereen: dit kan gewoon niet meer beter. Maar het tegendeel bleek waar. De heren overtroffen zich keer op keer op keer. Nog meer subtiliteit. Nog meer fluistervenijn. Nog meer vertwijfeling bij nog meer publiek. Nog meer puntje van nog meer stoel. 'Kommil Foo heeft met minder decor steeds meer te vertellen,' tromroffelde Trouw. Dat belooft wat. Het kán gewoon niet meer beter, zeggen ze. Maar dat zeggen ze iedere keer.
