AMSTERDAMS KLEINKUNST FESTIVAL

Meer over de voorstellingen!

Op 2 april zie je:
Hella Jet - Met nieuwe benen
In ‘Met nieuwe benen’ onderzoekt Hella Jet de impact van hersenletsel op haar leven zes jaar later. Want wat doe je als iemand een half jaar in coma niet van je zijde wijkt, maar je vijf jaar later toch niet meer genoeg voor hem blijkt te zijn? In tekst en lied bezingt ze de hartstocht, het hartzeer, het herstel en de handicap die tijdens haar terugkeer naar de ‘gezonde-mensen-wereld’ op haar pad zijn gekomen. Want hoe is het om wakker te worden in een wereld die compleet overhoop ligt door een voor jou onbekend virus? En wie de fuck zijn eigenlijk de Bankzitters? Hella Jet schuwt het in haar werk niet om ongemak en pijn recht aan te kijken. Hoe goedbedoelde hulp in de trein meer een vloek kan zijn dan een zege en hoe hard je ook probeert als ‘normaal’ gezien te worden, je beperking toch nog altijd gezien wordt vóór jou als persoon. Maar ook met nieuwe benen blijk je te kunnen leren dansen.

Jules - Wanneer ik je niet bel
‘En bellen hè, als er iets is!’. Een lief aanbod dat je vaak genoeg hoort, maar wanneer je elkaar daarna gedag zegt, voel je onherroepelijk dat je er niet snel, of nooit, op in zal gaan. Stug loop je langer en langer rond met je eigen sores en lijkt het haast of de behoefte aan de verzachting die een ander je kan bieden misschien nooit in jou heeft bestaan. Ben je te zelfstandig geworden? Was je dat altijd al? Ben je daar alleen in?

In ‘Wanneer ik je niet bel’ onderzoekt Jules de wereld van de stilte tussen mensen die zich begeven in moeilijke momenten. In dit expressieve theatrale concert blijft geen enkel pijnpunt onbezongen: liefde, eenzaamheid, familie, het gevecht met kwetsbaarheid, niks is te gek. Met muziek die zowel streelt als schuurt probeert Jules samen met het publiek te zoeken naar een plek waarbinnen ieders gevoelens met liefde in de ogen gekeken mogen worden. Durf jij je open te stellen en je mee te laten nemen op een reis door alles wat niet wordt gezegd? Misschien durf je de volgende keer dan wel te bellen!

Annica - THIS IS FUCKING CHAOS
Een ode aan imperfectie in de shitshow van het leven. THIS IS FUCKING CHAOS is een rauw, chaotisch en kwetsbaar onderzoek naar houvast in een wereld die voortdurend verandert. Muller stort zich met volle overgave op de balans tussen engagement en ironie, en gebruikt humor niet alleen als haar krachtigste wapen maar ook als heilzaam middel.

Geïnspireerd door haar levenservaringen, research in de stand-up scene en haar eerdere werk, presenteert Muller een eigenzinnig genre: Stand-Up Dramedy met Humor als Remedy. Met scherpe satire en ontwapenende eerlijkheid ontrafelt Muller de absurditeit van het bestaan. Het begin en einde van de voorstelling liggen vast; daartussenin heerst absolute chaos. Zin en onzin lopen gevaarlijk in elkaar over. Deze voorstelling balanceert tussen ernst en lichtheid, herkenning en confrontatie, wanhoop en hoop. Een uitnodiging om samen de chaos – zowel in de wereld als in onze geest – te omarmen. Voor iedereen die zich verloren voelt, die worstelt met existentiële vragen of zoekt naar betekenis te midden van onzekerheid.

Op 3 april zie je:
Dorelia Schraven - I LOVE ME(N)!
Het is niet gemakkelijk om vandaag de dag van mannen te houden. Nog moeilijker is het om dat hardop toe te geven. Maar Dorelia doet het. In haar voorstelling I LOVE ME(N)gaat ze samen met het publiek op een zoektocht naar radicale authenticiteit. Ze is brutaal, nieuwsgierig en ja, ook sexy. Dat laatste is niet het belangrijkst, maar wel waar. Want Dorelia liegt niet. Verwacht een voorstelling die tot de kern wil komen van haar liefde voor de man — niet één man, maar het archetype van. Ze zingt, danst, vertelt en bevraagt wat het betekent om naar de liefde van een man te verlangen. En waarom ze juist die liefde zo nodig heeft.

‘Men wordt niet als vrouw geboren, men wordt tot vrouw gemaakt’ schreef Simone de Beauvoir. Wat betekent het om een vrouw te zijn, een vrouw te spelen, en waar vervaagt de grens tussen die twee. Dorelia laat zich inspireren door grote denkers zoals: De Beauvoir, Butler en Beyoncé om dichter bij de kern te komen. Ze keert terug naar haar verleden en neemt het publiek mee, man voor man, stap voor stap, langs de verhalen die haar hebben gevormd tot wie ze speelt… euh is.

Daan Put- Boze Boom en de Mini Kartbaan van Marjan
Japanse Hoornaars, De Krullenvaar en een op hol geslagen Amygdala. Kortom: er is stront aan de knikker. Boze Boom en de Mini Kartbaan van Marjan is een onemanshow waarin het absurde en het concrete, de kieren en de krochten, manden van beton en vlechtwerk, humor en de worsteling met het menselijke zijn hand in hand gaan.Een voorstelling waarin stand-up comedy, rap, harde baslijnen en absurde scènes elkaar met veel energie en in hoog tempo afwisselen, waardoor de toeschouwer de zaal niet anders kan verlaten dan met de gedachte: Holy shit, wat ik net heb gezien was zeer verwarrend en behoorlijk middelmatig. De show van een lifetime!

Boze Boom en de Mini Kartbaan van Marjan is een voorstelling over brie (klein Frans kaasje met karakter), de WNF Rangerclub, de nieuwe tuin van Marjan in Emmeloord en bovenal een jongeman die worstelt met zijn mentale gezondheid Een voorstelling over iemand die permanent in paniek is en bang  voor de buitenwereld, maar zich in werkelijkheid het minst veilig voelt voor de spoken in zijn eigen hoofd en niet weet hoe dat bespreekbaar te maken.

Puck van Tussenbroek - Dromen duiden
Puck schreef van jongs af aan al in vriendenboekjes dat ze held wilde worden, en ze ging sociologie studeren omdat ze de wereld een stukje beter wilde maken. Dat viel haar enorm tegen. Hoe verander je de wereld, als die je net zo hard tegenwerkt? Hoe los je seksisme op als jonge vrouw, wanneer het juist jou het meest in de weg zit? Hoe blijf je vechten voor je idealen als jouw generatie beticht wordt van luiheid en na je afstuderen haast elke baan een bullshitjob blijkt te zijn? Hoe bied je weerstand tegen de stemmen in je hoofd die zeggen dat je het niet kan? Hoe verlies je dan niet de moed, de hoop? Door te blijven verlangen? 

Puck probeert haar dromen en idealen te duiden en verkent daarbij de dunne scheidslijn tussen humor en pijn, persoonlijk en politiek én kwetsbaar en krachtig. Wat volgt is een ontroerende en herkenbare voorstelling vol muziek. Ze snijdt onderwerpen aan van haar generatie, Gen Z, werk en zingeving, feminisme, idealen en teleurstellingen. Met haar gitaar, basgitaar én met de piano neemt ze je mee in haar droom. Een sociologische, maatschappijkritische, feministische en virtuoze voorstellingen met een persoonlijke inslag, een lach en een traan.