Guido Belcanto

De zilveren Cadillac rijdt weer langs de Amstel. Guido Belcanto komt eraan! Met in zijn kofferbak zijn gitaar. En zijn gloednieuwe album. Paviljoen der Menselijke Driften. Gebaseerd op een gigantische reliëf in het Brusselse Jubelpark. Waarin hij zichzelf herkende. De straatmuzikant die van café naar café trekt. Met levensliederen en smartelijke ontboezemingen. Met mededogen en humor. En met niet zelden de Zangeres Zonder Naam in het hoofd en het hart. Guido Belcanto, de Koning der Gebroken Harten, bezingt zonder schaamte zijn eigen schaduwkanten. En die van anderen. Troostend en onverstoorbaar. Het Paviljoen der Menselijke Driften, maar ook oude krakers. Murder ballads. Eigen versies van Loudon Wainwright III. Van David McWilliams. En natuurlijk van de Zangeres zelf. Guido Belcanto kan het nog steeds. Laat die Cadillac maar komen!